บทที่ 2900 พวกบ้านนอกคอกนาพวกนี้ไม่เข้าใจความหมายของปืนคาบศิลาหรอก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท่ามกลางลมหนาวเหน็บและเกล็ดหิมะที่โปรยปราย หลี่จี้นำขบวนเหล่ารุ่นเยาว์ค้อมกายส่งเสด็จองค์ฮ่องเต้แห่งต้าถังพร้อมคณะขุนนางออกเดินทาง

พวกเขาส่งเสด็จไปไกลจากเติงโจวกว่าสามสิบลี้ จนกระทั่งฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้หยุด จึงได้รั้งบังเหียนม้าไว้ มองส่งองค์ฮ่องเต้แห่งต้าถังและคณะเคลื่อนขบวนจากไปจนลับสายตา

"เฮ้อ ดูท่าคงหมดหวังจริงๆ แล้วสินะ…" หลี่จี้ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา หันไปสบตากับเฉิงชู่ปี้แล้วยิ้มแห้งๆ รอยยิ้มนั้นแฝงความขมขื่นเต็มประดา