บทที่ 2934 ไฉลิ่งอู่ ชายผู้เหงื่อท่วมตัวและหมดอาลัยตายอยาก

แม่น้ำเหลียวสุ่ยเป็นแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลปั๋วไห่ทางใต้ของตงเป่ย ก่อนยุคฮั่นเรียกกันว่าจวี้หลีสุ่ยหรือแม่น้ำจวี้หลี สมัยฮั่นเรียกว่าต้าเหลียวเหอ หลังยุคห้าราชวงศ์ถึงจะเรียกว่าเหลียวสุ่ย เอาเป็นว่าในราชวงศ์ถังของเราเรียกมันว่าแม่น้ำเหลียวสุ่ยก็แล้วกัน

ลุ่มแม่น้ำเหลียวสุ่ยนี้ไม่เล็ก ถือเป็นหนึ่งในเจ็ดแม่น้ำสายหลักบนแผ่นดินจงหัว แม้ในยุคหลัง ปริมาณและคุณภาพน้ำของแม่น้ำเหลียวสุ่ยจะย่ำแย่มากก็ตาม แต่ในยุคนี้มันกลับใสสะอาดจนมองเห็นก้นแม่น้ำ ทว่าบนดาดฟ้าเรือโต่วที่อยู่หน้าสุดของกองเรือ เจ้าสามเฉิงในชุดเกราะหนักกำลังยืนตระหง่านอยู่

ทันทีที่เข้าสู่แม่น้ำเหลียวสุ่ย ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันตึงเครียด โดยเฉพาะที่สองฝั่งแม่น้ำ ซึ่งมักจะเห็นทหารม้าลาดตระเวนควบผ่านไปมา หรือไม่ก็แอบย่องมาดูลาดเลาที่ริมฝั่งแม่น้ำ