บทที่ 2940 ทั่วทั้งกำแพงเมืองเหลียวตง พลันสว่างเจิดจ้าในพริบตา

คุณชายสามเฉิงฉีกยิ้มกว้าง ก่อนหันไปตะโกนสั่งคนทางด้านหลังทันที

“เจ้าเฉิงฟา ไป ขนปืนใหญ่สายฟ้าเหินกระบอกนั้นขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือเดี๋ยวนี้”

“…ปืนใหญ่สายฟ้าเหินน่ะรึ น้องชู่ปี้ ไอ้นั่นระยะยิงมันไม่ได้ไกลเท่าไหร่ไม่ใช่รึ” หลิวเหรินจิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ อดส่งเสียงถามขึ้นมาไม่ได้