บทที่ 2955 อย่าเพิ่งนอน ลุกขึ้นมาเฮฮากันก่อน!

โคยอนซูรีบรุดไปยังอีกทิศทางหนึ่งด้วยความเดือดดาล มองดูเหล่าทหารที่กำลังวิ่งหนีแตกตื่นร่ำไห้อยู่ตรงนั้น เปลวเพลิงที่กำลังแผดเผากระโจมค่าย รวมถึงเหล่าทหารที่เกลือกกลิ้งทุรนทุรายร้องขอความช่วยเหลืออยู่บนพื้น…

เส้นเลือดที่ขมับของโคยอนซูเต้นตุบๆ แทบระเบิด เขารีบหลับตาลงแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ถี่ๆ ไม่โกรธ ต้องนิ่งไว้ ตอนนี้บันดาลโทสะไปก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้

เขาหันกลับมา มองดูเจียงฮ่าวที่หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ และเหล่าแม่ทัพโคกูรยอรวมถึงพวกหัวหน้าชนเผ่ารอบกายที่ต่างมีสีหน้าพิลึกพิลั่น