บทที่ 2957 เอ๊ะ นั่นไม่ใช่เจ้าเด็กที่ชื่อเซวียเหรินกุ้ยหรอกหรือ

หลี่จิ้งซึ่งมีสีหน้าเหนื่อยล้าเต็มทน กำลังยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับซูติ้งฟางที่อิดโรยไม่แพ้กัน และขุนพลแห่งกองทัพถังอีกหลายนาย

พวกเขายืนอยู่บนหอสังเกตการณ์สูงหลายจั้งที่สร้างขึ้นจากไม้และหิน ภายในเมืองไร้ชื่อแห่งนั้น

ในยามนี้ พวกเขาเห็นทหารม้าปืนไฟแห่งต้าถังกระจายกำลังออกเป็นหน่วยย่อย เคลื่อนขบวนหลบหลีกได้อย่างพลิ้วไหวยียวนยิ่งนัก ลอยชายป่วนไปทั่วทุ่งราบกว้างใหญ่นอกเมือง