บทที่ 2965 ตายให้ตายก็ไม่ยอมก้มหัวให้เจ้าสามเฉิง! ถ้าจะยอมก็ต้องยอมต่อเทพสงครามหลี่

เฉิงชู่ปี้คุมทหารม้าปืนไฟร้อยกว่านาย เตร็ดเตร่กลับมายังทุ่งราบแห่งนี้อีกคำรบ

เมื่อเห็นทหารม้าโคกูรยอที่อยู่ไกลๆ เริ่มรุกคืบเข้ามาอย่างระแวดระวัง เฉิงชู่ปี้ก็อดถอนหายใจด้วยความเสียดายไม่ได้ พลางเหลียวมองกระบอกปืนใหญ่สายฟ้าเหินที่ยึดติดอยู่บนหลังม้าด้านหลังตน

"ข้าว่าแล้วเชียว พอฟ้าสว่าง คิดจะใช้ปืนใหญ่สายฟ้าเหินลอบโจมตีอีก มันช่างยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน"