บทที่ 3022 ก็ใครใช้ให้คุณชายสามเฉิงเป็นตูตูแห่งโจวเหลียวตงนี้เล่า

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงพรึงเพริดของคุณชายสามเฉิง หลี่ซื่อหมินก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี พลางคีบเนื้อวัวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อยไปอีกชิ้น

อืม ถึงแม้จะรู้ทั้งรู้ว่าที่กินเข้าไปน่ะคือเนื้อวัว แต่ในเมื่อคุณชายสามเฉิงไม่พูด โอรสสวรรค์แห่งต้าถังผู้เที่ยงธรรมและเคร่งครัดในกฎหมายก็ขอทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียก็แล้วกัน

ต่อให้เกิดโชคร้ายถูกใครจับได้ไล่ทันขึ้นมาจริงๆ โอรสสวรรค์แห่งต้าถังก็ย่อมตามน้ำได้สบายๆ ว่าเราไม่รู้อะไรทั้งนั้น โยนหม้อดำให้คุณชายสามเฉิงผู้เป็นลูกเขยที่รักรับไปแบกแทนก็สิ้นเรื่อง อย่างไรเสียเจ้าเด็กนี่ก็หน้าหนาอยู่แล้ว