บทที่ 3027 โอรสสวรรค์แห่งต้าถังย่อมแตะต้องไม่ได้ ที่ตนจัดการก็แค่พวกขุนนางข้าราชการ

คุณชายสามเฉิงมององครักษ์แซ่เติ้งตรงหน้าที่กระซิบกระซาบอธิบายอยู่นานสองนานด้วยความรู้สึกเซ็งสุดขีด

ข้าเพิ่งจะโต้รุ่งมาทั้งคืนแท้ๆ ดูท่าท่านอัครเสนาบดีหม่าผู้นั้นยังไม่คิดจะปล่อยข้าไปง่ายๆ แถมยังลากท่านพ่อตามาบีบให้ข้าต้องทำงานทั้งวันทั้งคืน ทุ่มเทแรงกายแรงใจหยาดเหงื่อหยดสุดท้ายเพื่อชาติ เพื่อประชาต่อไปอีก

แต่ปัญหาก็คือ พอองครักษ์แซ่เติ้งถ่ายทอดพระราชโองการเสร็จสรรพ ก็สะบัดก้นเดินจากไปหน้าตาเฉย