บทที่ 3048 กลัวอันใดกัน ตาเฒ่าพวกนั้นจะมีสักกี่คนที่มาเข้าเวรตรงเวลา

คุณชายสามเฉิงรู้สึกราวกับตนเองกำลังนอนหลับอยู่บนเรือลำน้อยกลางมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง

เพียงแต่คลื่นลมในมหาสมุทรนั้นซัดสาดจนเรือน้อยโคลงเคลงไปมาซ้ายทีขวาทีไม่หยุดหย่อน

มิหนำซ้ำยังมีละอองน้ำกระเซ็นใส่ตัวใส่หน้า คุณชายสามเฉิงจึงจำต้องฝืนลืมตาขึ้น แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับใบหน้ากลมป้อมอ้วนจ้ำม่ำหน้าหนึ่ง… อ๊ะ ไม่สิ สองหน้าต่างหาก