บทที่ 305 ความจริงคือพ่อเจ้าเกือบจะวางมวยกับแม่ทัพใหญ่โหว

เฉิงชู่ปี้หน้าดำทะมึน ท่านพ่อคนนี้ไม่มีความเกรงใจเลยสักนิด เรื่องพรรค์นี้ยังกล้าพูดออกมาหน้าตาเฉย ยอมใจจริงๆ

เฉิงชู่โม่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก เขาใช้นิ้วมือหนาเท่าหัวแครอทเกาโต๊ะเตี้ย “ท่านพ่อ แล้วทำไมพี่หนิวถึงไปได้ล่ะขอรับ?”

คำถามนี้ทำเอาท่านพ่อผู้แสนเมตตาถึงกับตาเหลือก เฉิงเหย่าจินวางจอกเหล้ากระแทกโต๊ะปัง