บทที่ 3064 ฟื้นตื่น (ตอนจบ)

นั่นเป็นทำนองเพลงที่ท่านแม่มักฮัมกล่อมตนเข้านอนในวัยเยาว์

ส่วนสามียามหนุ่มแน่นก็ชอบฟังนางฮัมเพลงนี้ข้างหูเป็นที่สุด เพียงแต่นางในตอนนั้นมักจะเคอะเขินอยู่เสมอ

เสียงขับขานแผ่วเบานุ่มนวลอันเชื่องช้านั้น ดั่งสายลมอ่อนยามราตรี ค่อยๆ ล่องลอยเข้าสู่โสตประสาทของสามี…