บทที่ 320 รองจานซื่อแห่งตำหนักบูรพาจางเสวียนซู่ขอยื่นใบลาออก

ภายในเขตพระราชวัง ณ ริมฝั่งแม่น้ำจินสุ่ยข้างตำหนักเหยียนเจีย มีเป้าธนูตั้งอยู่หนึ่งอัน ห่างออกไปห้าสิบก้าว

หลี่ซื่อหมินหยิบคันธนูไม้มัลเบอร์รี่ความยาวราวสี่ฉื่อขึ้นมา พาดลูกธนูแล้วค่อยๆ ง้างสายออก

นิ้วมือผ่อนแรง เสียงสายธนูดีดลั่น 'วึ้ง' ลูกธนูพุ่งทะยานออกไปดุจสายฟ้าแลบ เหล่าองครักษ์ที่ยืนอยู่ข้างเป้าธนูต่างพากันโห่ร้องลั่น