บทที่ 335 ข้าไม่เหมือนพวกเขาสักหน่อย ไม่เหมือนแล้วมันต่างกันตรงไหน

หลี่จี้เห็นเจ้าเด็กเฉิงชู่ปี้โผล่หน้ามาเสียทีก็ถอนหายใจโล่งอก "รีบเข้ามาเร็ว เข้ามาคารวะท่านนายช่างใหญ่เหยียนแห่งสำนักช่างหลวง"

เฉิงชู่ปี้กวาดตามองอีกฝ่ายขึ้นลงด้วยความสงสัย ก่อนที่ดวงตาจะเป็นประกายขึ้นมา "ผู้น้อยคารวะท่านนายช่างใหญ่เหยียน… แปลกจริง ข้าว่าท่านดูคุ้นตาพิกล"

พลันเห็นมุมปากของท่านนายช่างใหญ่เหยียนผู้มีรูปโฉมสง่างามหมดจดกระตุกกึก เขาพยักหน้าส่งยิ้มแหยๆ คารวะตอบกลับไป