บทที่ 341 ท่านลุง หากท่านไม่ยอมแก้ที่ต้นเหตุ ก็คงต้องแก้ที่ปลายเหตุแล้ว

ลูกตาของเฉิงชู่ปี้กลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ เดี๋ยวก็ยิ้มเดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว ทำเอาหลิวหงจีมองตามด้วยความงุนงงสับสน

รออยู่นานสองนานก็ไม่เห็นเจ้าสามตระกูลเฉิงมีทีท่าจะเปิดปากพูดเสียที หลิวหงจีจึงทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ข้าว่านะหลานชู่ปี้ จะได้หรือไม่ได้ เจ้าเด็กนี่ก็ช่วยบอกคำตอบที่แน่นอนให้ข้าสักคำเถอะ”