บทที่ 366 หากลูกต้องพิการเช่นนี้ จะแบกรับภาระอันหนักอึ้งได้อย่างไร

ต้องบอกก่อนว่าไอ้ดาบอี๋เตาเนี่ย ปกติเขาใช้กันเฉพาะยามออกว่าราชการพิธีการสำคัญเท่านั้นแหละ ใครมันจะว่างมาหอบของหนักอึ้งขนาดนั้นเดินไปเดินมาให้เมื่อยตุ้มกันเล่า?

แต่ทว่าเจ้าสามตระกูลเฉิงผู้นี้กลับหิ้วอาวุธที่แค่ฟาดลงพื้นก็ทำคนพิการได้มายืนปักหลักอยู่ตรงนั้น ยิ่งสายตากราดมองอย่างน่าเกรงขาม ก็ยิ่งขับเน้นให้ไอมังกรและจิตสังหารพวยพุ่งดุดันเกินใครจะเปรียบ

หากมีใครอ้าปากพูดขึ้นมาเมื่อใด เจ้าสามตระกูลเฉิงจะจ้องเขม็งไปยังขุนนางตำหนักบูรพาผู้นั้นทันที