บทที่ 374 อืม ตอนนั้นข้าน้อยโกรธจนอยากจะซัดเขาสักที

ขณะสนทนา ฮองเฮาจั่งซุนทรงพยุงอู่เม่ยให้ลุกขึ้น แล้วเสด็จเข้าห้องไปทันที

อู่เม่ยใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว ครู่เดียวก็ตัดสินใจได้ "ฝ่าบาท หม่อมฉันเพียงแค่ช่วยสหายท่านหนึ่งคัดลอกผลงานชิ้นเอกของเขาเพคะ"

"อ้อ? สิ่งที่คนปราดเปรื่องเช่นเจ้าถึงกับยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเอก เห็นทีจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว…"