บทที่ 382 ไม่กระหายก็ต้องดื่ม ดื่มของเจ้าไปดีๆ เปิ่นกงจะได้สงบเสียที

เมื่อเห็นสายตาที่เฉิงชู่ปี้มองมา อู่เม่ยเหนียงก็แย้มยิ้มหวานหยดย้อย จากนั้นจึงก้มหน้าลง เดินตามหลังฮองเฮาจั่งซุนอย่างสำรวมเรียบร้อย

ดูท่าฮองเฮาจะทรงรักษาคำสัตย์เป็นอย่างดี มิได้แพร่งพรายเรื่อง ‘สามก๊ก’ ออกไป

ช่วงนี้พี่สามเฉิงยังคงให้นางคัดลอกนิยาย ‘สามก๊ก’ อันยอดเยี่ยมไร้เทียมทานเล่มนั้นอยู่เรื่อยๆ ยิ่งคัดลอกมากเข้า อู่เม่ยเหนียงก็ยิ่งรู้สึกว่าภูมิความรู้ของพี่สามเฉิงช่างลึกล้ำกว้างขวาง จนทำให้นางละอายใจ ทั้งยังทำให้หัวใจของนางหวั่นไหวอย่างมิอาจห้ามได้