บทที่ 384 ความสัมพันธ์หมอไข้เลวร้ายระดับนี้ ชาตินี้เพิ่งเคยเจอ

อืม… ดูท่าแล้ว ขนาดตัวของจั่งซุนอู๋จี้คนเดียวคงเท่ากับบุตรชายสองคนรวมกันได้กระมัง

“คุณชายสามเฉิง ยืนเหม่ออะไรอยู่ มาคารวะกันหน่อยสิ…” เสียงเรียกจากข้างหน้าทำให้เฉิงชู่ปี้จำต้องก้าวออกจากกลุ่มคน แล้วประสานมือคารวะจั่งซุนชงผู้นี้

“ผู้น้อยคารวะท่านรองเจ้ากรมจั่งซุน”