บทที่ 386 ก้าวสู่อุโมงค์โบราณอันอบอุ่นที่วีรบุรุษจั่งซุนรุ่นก่อนเคยบุกเบิกไว้…

จั่งซุนอู๋จี้นอนนิ่งอยู่บนตั่ง หูผึ่งคอยเงี่ยฟัง ทว่าเจ้าเด็กสองคนนั้นอยู่ห่างออกไปหน่อย

จึงฟังไม่ค่อยถนัดว่าพวกมันกำลังพึมพำเรื่องบ้าบออะไรกันอยู่ แต่ปัญหาคือ ตนเองไม่อยากสุงสิงกับคุณชายสามเฉิงผู้น่ารำคาญคนนั้นจริงๆ

ดังนั้น นอนอยู่ตรงนี้น่าจะสบายใจที่สุด ทว่านอนไปนอนมา ขณะที่กำลังเคลิ้มง่วงอยู่นั้น