บทที่ 406 องค์หญิงโปรดวางใจ พวกเขาไม่ทำ กระหม่อมขอรับหน้าที่ทำเอง

สีหน้าของหลี่เฉิงเฉียนมืดทะมึนลงทันควัน "พี่ชู่ปี้ ไม่ให้กินก็บอกดีๆ สิ จำเป็นต้องพูดจาแบบนี้ด้วยหรือ?"

*บ้าเอ๊ย ท้องร่วงขี้แตกอะไรกัน พี่ชู่ปี้ ท่านช่วยเลิกพูดจาเพ้อเจ้อวันละสามเวลาหลังอาหารสักทีจะได้ไหม*

ขันทีหนิงจงที่ยืนอยู่ข้างๆ เปลือกตากระตุกยิกๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนเสียงเบา "ต่อหน้าองค์รัชทายาท ขอท่านแม่ทัพเฉิงโปรดระวังวาจาด้วยขอรับ"