บทที่ 437 เอ๊ะ สมกับเป็นของวิเศษชั้นดีที่เจ้าสามบ้านข้าทำขึ้นมาจริงๆ

เฉิงเหย่าจินลูบใบหน้าหยาบกร้านของตนอย่างมึนงง รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คนตระกูลเฉิงของเราดูหน้าตาเกลี้ยงเกลาผุดผ่องขนาดนี้?

เฉิงจี๋กับเฉิงลี่ สองพี่น้องคู่นี้เดิมทีก็รูปร่างหน้าตาธรรมดา ยิ่งบวกกับความแตกต่างของสภาพร่างกายรอบข้าง ยิ่งทำให้เจ้าสองคนนี้ดูแปลกแยกชอบกลไม่ว่าจะมองอย่างไร

เฉิงจี๋กับเฉิงลี่เห็นร่างกำยำอันคุ้นตาของท่านกั๋วกง และบรรดาทหารองครักษ์จากตระกูลเฉิง ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที พวกเขารีบควบม้าออกจากแถว พอมาถึงเบื้องหน้าก็พลิกตัวลงจากหลังม้า แล้วก้มกราบที่พึ่งพิงและเสาหลักของตระกูลเฉิงผู้นี้อย่างนอบน้อม