บทที่ 442 ใครจะไปร่วมชะตากรรมเดียวกับเจ้า บิดาแค่คอแห้ง ร้อนในไปหน่อยโว้ย

ไฉเจ๋อเวยกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ พึมพำด้วยความโหยหา "เอาอย่างนี้ไหม คราวหน้าตอนไปเอายาให้ท่านพ่อ ข้าจะไปด้วย"

"ข้าอยากเห็นนักว่า ไอ้สุราซานเล่อเจียงสูตรลับจวนสกุลเฉิงที่เจ้าว่า มันจะร้ายกาจขนาดนั้นจริงหรือเปล่า"

เห็นพี่ชายที่เมื่อครู่ทำหน้าไม่เชื่อ จู่ๆ กลับมีท่าทางโหยหาเช่นนั้น ไฉลิ่งอู่ก็หัวเราะหึๆ แม้ใบหน้าจะซีดเซียว รอยยิ้มยังแฝงแววสิ้นหวัง