บทที่ 481 อดีตของเอ้อร์หลางแบ่งเป็นสองช่วง ก่อนและหลังได้พบเฉิงชู่ปี้

เหงื่อกาฬไหลโทรมกายเฉิงชู่ปี้ไปทั่วศีรษะ ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะนี่คือฤดูร้อนอันอบอ้าว แม้ที่นี่จะเป็นเขาหลีซานที่อากาศเย็นสบายก็ตาม

ทว่าเพื่อให้แสงสว่างเพียงพอ เฉิงชู่ปี้จึงจำต้องทนรับแสงแดดที่ส่องผ่านเพียงม่านโปร่งบางลงมาผ่าตัดขาของหลี่เฉิงเฉียน

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไป กระดูกที่เคยเชื่อมต่อกันจนคดเบี้ยวถูกตัดแยกออกอีกครั้ง หลังจากตกแต่งรอยตัดของกระดูกเรียบร้อย ก็เริ่มทำการจัดรูปทรงและยึดตรึงกระดูกใหม่ ผู้ช่วยทั้งสองอย่างเฉิงฟากับเฉิงต๋า แม้จะติดตามเขามานานพอสมควรแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญกับการผ่าตัดเช่นนี้ ทั้งคู่ก็ยังคงขาดประสบการณ์ การประสานงานยังไม่เข้าขานัก ยังดีที่เป็นแค่ท่อนขาล่าง หากเป็นต้นขาแล้วขาดผู้ช่วยที่ชำนาญการ เฉิงชู่ปี้คิดว่าตนเองคงรับมือคนเดียวไม่ไหวเป็นแน่ ดูท่าวันข้างหน้าคงต้องเคี่ยวกรำฝึกฝนผู้ช่วยให้หนักขึ้นเสียแล้ว…