บทที่ 508 เราคือโอรสสวรรค์แห่งต้าถัง อย่าได้เป็นโรคในที่ลับแบบนี้เชียว

เฉิงชู่ปี้ก้าวขึ้นหน้าไปสองสามก้าว พลางประสานมือคารวะอวี๋จื้อหนิงผู้เป็นจานซื่อแห่งตำหนักบูรพา

"ท่านจานซื่ออวี๋ ไฉนท่านถึงกลับมาอีกแล้วเล่า หรือว่าตำหนักบูรพามีเรื่องอันใด?"

อวี๋จื้อหนิงมองเฉิงชู่ปี้แวบหนึ่ง ก่อนจะปรายตาไปทางหลี่เค่ออีกแวบหนึ่ง แล้วจึงประสานมือคารวะทั้งสองคนอย่างจนปัญญา ฝืนยิ้มแห้งๆ ออกมา