บทที่ 511 หรือเป็นเพราะข้าไม่เคยกินดีหมีใจเสือดาวมาก่อน

หลี่เฉิงเฉียนจ้องมองเฉิงชู่ปี้ด้วยแววตางงงันระคนสับสน ก่อนจะก้มลงมองรอยตราประทับบนกระดาษอีกครั้ง

“นี่ก็ประทับลงไปชัดเจนมากแล้วมิใช่หรือ?”

ท่าทางของเฉิงชู่ปี้ในยามนี้ราวกับไอน์สไตน์ที่กำลังจะค้นพบทฤษฎีสัมพัทธภาพ หรือไม่ก็นิวตันที่จวนเจียนจะถูกแอปเปิลหล่นใส่หัว