บทที่ 529 กล้าฟ้องร้ายใส่ความข้าเชียวรึ หึหึ ดี ดีมาก

จ้าวคุนขี่ม้าล่วงหน้าไปด้วยสีหน้าตายด้านไร้อารมณ์ ทั้งที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราเฟิ้ม พลางกระซิบเตือนเฉิงชู่ปี้ที่ยื่นหน้าเข้ามาถามไถ่

เฉิงชู่ปี้สูดหายใจลึก สีหน้าดำทะมึนลงเรื่อยๆ แม่งเอ๊ย ซวยฉิบหาย

ไอ้เจ้าชายหุ่นยางมิชลินตัวอ้วนพีหัวใจคับแคบนั่นนิสัยใจคอคงพอๆ กับที่หลี่เค่อบอก สงสัยจะเล็กกว่ารูเข็มเสียอีก