บทที่ 549 ไอ้เด็กนั่นทำกระดาษเป็นด้วยเรอะ ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย

“นี่มันเหตุผลบ้าบออะไรกัน?” สีหน้าของฮองเฮาจั่งซุนมืดครึ้มลงทันควัน นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ยเสียงลอดไรฟัน

“เงินทองที่เสด็จพ่อของเจ้าประทานให้เจ้าเด็กนั่น ก็น่าจะมีสักสองสามพันก้วนแล้วกระมัง…”

หลี่เค่อรีบอธิบายทันที