บทที่ 562 กระต่ายตัวหนึ่งที่ร่อแร่ใกล้ตาย หายใจพะงาบๆ

“เช่นนั้นก็ดียิ่งแล้ว… หากเรื่องนี้ลุล่วง หลานสาวคนโปรดของข้าหายจากโรคร้ายนี้ได้ เจ้าก็คือผู้มีพระคุณล้นพ้นของตระกูลอวี๋เรา…”

“พี่หญิงกล่าวเกินไปแล้ว พวกเราต่างก็เป็นพี่น้องกัน หากมีสิ่งใดพอช่วยได้ ไฉนเลยจะไม่ช่วยเล่าเจ้าคะ”

สามพี่น้องพบปะสังสรรค์กันที่จวนหลูกั๋วกงคราวนี้อย่างรื่นรมย์ยิ่ง ฮูหยินชุยยังเอ่ยปากชวนพี่สาวทั้งสองให้อยู่ร่วมสำรับในจวนอย่างกระตือรือร้น