บทที่ 570 คิดจะเอาเหล็กนาบไฟ… อ๊ะๆ ท่านอา ท่านยกเท้าทำไมขอรับ

"วันนั้น ข้าได้เห็นรอยแผลเป็นอันน่าสะพรึงกลัวเต็มตัวของพี่น้องสกุลเซวีย และฟังพวกเขาเล่าถึงกระบวนการรักษาอันชวนให้ใจสั่นขวัญแขวน

ยิ่งได้ยินพวกเขาเล่าว่าตอนพักรักษาตัวอยู่ที่เมืองซู่กัว ได้เห็นศิษย์ไม่กี่คนของเจ้าตรากตรำทั้งวันทั้งคืนเพื่อรักษาชีวิตผู้คนมากมายด้วยตาตนเอง

มันทำให้ข้าสัมผัสได้จริงๆ ว่าวิชาแพทย์สายของหลานชู่ปี้นั้น ให้ผลการรักษาบาดแผลจากดาบและกระบี่ได้อย่างยอดเยี่ยม และช่วยชีวิตคนได้นับไม่ถ้วน"