บทที่ 589 อันธพาลใหญ่เฉิงกลับฉางอาน

จวบจนเวลาใกล้พลบค่ำ อู่เม่ยเหนียงจึงนวดข้อมือที่เมื่อยล้า เก็บมีดโกนด้วยสีหน้าพึงพอใจ แล้วล้างมือจนสะอาดสะอ้าน

จากนั้นจึงหันไปเอ่ยลากับคุณชายสามเฉิงที่หน้าดำทะมึน "พี่สาม เม่ยเหนียงกลับก่อนนะ พรุ่งนี้พวกเราค่อยมาต่อกันดีหรือไม่เจ้าคะ"

"ได้สิ พรุ่งนี้…พรุ่งนี้เจ้าไปโกนขนกระต่ายต่อเถอะ" เฉิงชู่ปี้มองขนสีดำเกลื่อนพื้นด้วยสีหน้าไร้ทางสู้ ภายในใจอับอายขายหน้าเหลือเกิน