บทที่ 603 ถึงเวลาต้องปรนนิบัติกตัญญูต่อหน้าท่านพ่อท่านแม่ให้ดีเสียที

ครั้นเห็นบิดาผู้ให้กำเนิดทำสีหน้าเปี่ยมด้วยความเมตตาปรานีเป็นพิเศษ หนิวเหว่ยถัวก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ พลางถูมือไม้ไปมาด้วยความเคอะเขิน

ก็ในอดีต ภาพลักษณ์ของท่านพ่อที่เขาจำได้ มักจะเป็นใบหน้าบูดบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลานี่นา

ในตอนนั้นเอง หนิวจิ้นต๋าก็ยื่นเอกสารราชการในมือไปให้ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้หนิวเหว่ยถัวคาดไม่ถึงออกมา