บทที่ 605 เกี่ยวอะไรกับข้า ดูถูกข้าด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไงกัน

“ปล่อยให้พวกเขาเล่นไปเถอะ หากท่านจานซื่ออวี๋ว่างจนเบื่อ จะไปร่วมวงกับพวกเขาสักสองสามตาก็ได้ ข้าต้องแวะไปดูองค์ชายรัชทายาทสักหน่อย ว่าอาการฟื้นตัวเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”

อวี๋จื้อหนิงถูนิ้วไปมา ในที่สุดก็นึกขึ้นได้ว่าตนเองมีฐานะเป็นถึงจานซื่อแห่งตำหนักบูรพา

คงไม่อาจปล่อยให้เรื่องหยุมหยิมอย่างการเล่นไพ่มาบั่นทอนหน้าที่ของขุนนางลำดับหนึ่งแห่งตำหนักบูรพาได้