บทที่ 613 เรื่องนี้ คงไม่ใช่เจ้าคุณชายสามเฉิงเป็นคนออกความคิดหรอกนะ

เมื่อเฉิงชู่ปี้เดินไปส่งอู่เม่ยเหนียงถึงนอกประตูเรือน ทั้งสองก็เดินเคียงข้างกันมุ่งหน้าไปยังห้องเรียน

เฉิงชู่ปี้เอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจเล็กน้อย "รบกวนเม่ยเหนียงครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าเองก็ชักจะเกรงใจอยู่บ้าง"

อู่เม่ยเหนียงช้อนดวงตากลมโตเป็นประกายขึ้นค้อนใส่เฉิงชู่ปี้หนึ่งวง มุมปากยกยิ้มพลางเอ่ย