บทที่ 620 เหตุใดเจิ้นถึงรู้สึกว่าเจ้าเด็กนั่นเหมือนจงใจหลบหน้าข้าชอบกล

แน่นอนว่าการเย็บแผลจะทำสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ เปลือกตาก็คือผ้าม่าน

หากขืนทำผ้าม่านพังจนเละเทะเหมือนใยแมงมุม เฉิงชู่ปี้คิดว่าสกุลเหยียนคงยุให้หลี่เต้าจงสามีของนางบุกมาถล่มถึงจวนเพื่อล้างแค้นแน่ๆ

แม้หลี่เต้าจงยอดขุนพลแห่งราชสกุลผู้นี้อาจจะไม่ใช่คู่มือของท่านพ่อผู้บึกบึนล่ำสันของเขาก็เถอะ