บทที่ 631 พระชายา ดวงตาข้างนี้ของท่านงดงามยิ่งกว่าเมื่อก่อนเสียอีก

หลี่เต๋อเจี่ยงยืนอยู่หน้าจวนด้วยสีหน้าเคียดแค้นจนแทบคลั่ง สุดท้ายทำได้เพียงยืนตาปริบๆ มองคุณชายสามเฉิงที่พยายามกลั้นหัวเราะจนตัวสั่นกระโดดขึ้นหลังม้า

เมื่อเห็นคุณชายหลี่ผู้ปรารถนาจะท่องใต้หล้าและไม่ยอมอยู่ใต้ร่มเงาใครมีสภาพเช่นนี้ เฉิงชู่ปี้ทำได้เพียงส่งสายตาเห็นอกเห็นใจไปให้แล้วควบม้าจากไป

ถึงท่านแม่จะยอมสนับสนุนเขาอยู่บ้าง แต่คราวนี้เขาเตลิดไปข้างนอกตั้งปีเศษ ท่านแม่ย่อมมีโทสะเป็นธรรมดา