บทที่ 642 พ่อเจ้าอาละวาดกลางท้องพระโรง โดนสั่งริบเบี้ยหวัดไปอีกสามเดือน

“สมัยเมิ่งมารดา เลือกสรรที่พำนัก บุตรไม่ยอมศึกษา ตัดด้ายทอผ้าทิ้งไป…”

ภายในพระราชวังน้ำพุร้อนแห่งเขาหลีซาน ยามค่ำคืนโคมไฟเริ่มจุดสว่างไสว เหล่าทหารหาญแห่งกองกำลังประจำตำหนักบูรพาที่เข้าแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ต่างก้าวเท้าไปข้างหน้าพลางท่องคัมภีร์ซานจื้อจิงเสียงดังลั่น

ขณะนี้ หลี่ยวนที่กำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อนของไท่ซ่างหวงอย่างสบายอารมณ์และฮัมเพลงเบาๆ กลับถูกเสียงตะโกนท่องซานจื้อจิงขัดจังหวะจนลืมทำนองเพลงไปเสียสนิท