บทที่ 684 รีบพาพ่อเจ้าออกไปเร็วเข้า เจ้าสาม รีบไป!

ครั้นทำตาสองชั้นให้อาเยียนครบทั้งสองข้างแล้ว สกุลเหยียนก็ประคองบุตรสาวของตนลุกขึ้นด้วยความสงสารจับใจ

"อาเยียนเป็นอย่างไรบ้าง เจ็บหรือไม่"

"ท่านแม่ ลูกไม่เจ็บเจ้าค่ะ" ดวงตาทั้งสองข้างของอาเยียนถูกผ้าก๊อซปิดทับไว้ จึงมองไม่เห็นมารดา ทว่านางยังคงคลี่ยิ้มออกมาอย่างสดใส