บทที่ 696 จวนกั๋วกงจะถึงกับขาดโคนทองม้วนให้กินสักคำเชียวหรือ

ตรงจุดที่เคยกองโคนทองม้วนไว้ไม่น้อย บัดนี้กลับไม่เหลือเลยแม้แต่อันเดียว

มีเพียงบ่าวคนที่กำลังย่างโคนทองม้วนอยู่นั่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ก้มหน้าก้มตาย่างโคนทองม้วนต่อไปอย่างชอกช้ำระกำใจ

น้องชายทั้งสามคนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย และโคนทองม้วนในถาดก็อันตรธานหายไปจนเกลี้ยงเช่นกัน