บทที่ 707 หากไร้ท่านลุง หลานคงจนปัญญาไร้หนทางแล้วจริงๆ

หลี่ไท่ตีหน้าขรึมฟังรายงานจากหลี่กงกง นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ

"…แม้พวกเราจะสืบไม่ได้แน่ชัดว่าพานอันแห่งฉางอานกับซ่งอวี้แห่งซานตงผู้นี้เป็นใครมาจากไหน แต่ที่แน่ใจได้ก็คือ 'ฉางอานสวินเป้า' ฉบับนี้ล้วนมาจากน้ำมือของคุณชายสามเฉิงแน่ขอรับ…"

ได้ยินถึงตรงนี้ หลี่ไท่ก็กัดฟันกรอดด้วยความเดือดดาล