บทที่ 709 พานอันแห่งฉางอานและซ่งอวี้แห่งซานตงเข้าเฝ้า

เมื่อเห็นสายตาเช่นนั้น หลี่ไท่ก็พลันใจหายวาบโดยไม่ทราบสาเหตุ เขารีบก้มศีรษะลงคารวะผู้เป็นพ่อแล้วกล่าวว่า

"เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ ลูกจะอยู่ร่วมกับพี่ใหญ่อย่างดีแน่นอน"

"อืม… พวกเจ้าต่างก็เป็นลูกรักของพ่อ อย่าได้ทำให้ความหวังของพ่อต้องสูญเปล่าเลย" หลี่ซื่อหมินยกมือใหญ่ขึ้นตบไหล่เว่ยอ๋องหลี่ไท่เบาๆ