บทที่ 711 คุณชายสามเฉิง ท่านย่าของข้าไม่ได้ป่วยจริงหรือ

เฉิงชู่ปี้คุ้นชินกับสายตาเคลือบแคลงสงสัยเช่นนี้มานานแล้ว สมัยที่เขาเริ่มนั่งตรวจรักษาคนไข้แรกๆ ผู้ป่วยแทบทุกคนเมื่อเห็นหน้าเขา ต่างก็มองมาด้วยสายตาระแวงไม่ไว้ใจเช่นนี้ทั้งนั้น

เฉิงชู่ปี้แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยท่าทีนอบน้อม

"ท่านย่า หากไม่เป็นการรบกวน ผู้น้อยขอถามคำถามท่านสักสองสามข้อจะได้หรือไม่ขอรับ"