บทที่ 724 เฉิงชู่ปี้ไอ้คนถ่อยไร้มารยาทนั่นเป็นบ้าไปแล้วหรือไร

ย่อมมองออกเช่นกันว่า ในอดีต แม้จะเป็นบทความเนื้อหาหยาบๆ พันกว่าตัวอักษร หากตีพิมพ์รวมเล่มหรือคัดลอกด้วยมือ อย่างน้อยก็ต้องจ่ายถึงเจ็ดแปดสิบเหวินจึงจะได้มาสักเล่ม แต่ตอนนี้จ่ายเพียงห้าเหวินก็ได้อ่านบทความชั้นยอดแล้ว เหตุใดจะไม่รีบคว้าไว้

ต่อให้ซื้อมาแล้วนำไปขายต่อให้พวกบัณฑิตโดยบวกราคาเพิ่ม ก็ยังฟันกำไรได้อีกมิใช่หรือ?

แม้จะมีผู้คนจำนวนมากหงุดหงิดใจที่ซื้อ ‘ฉางอานสวินเป้า’ ไม่ทัน แต่หลังจากนั้นไม่นาน คนขายหนังสือพิมพ์ก็ได้รับคำสั่งให้ป่าวประกาศเสียงดังลั่น