บทที่ 737 การประจบสอพลอใน ‘ฉางอานสวินเป้า’ ที่น่าเลี่ยนเสียจริง

ณ ตลาดชาวบ้านไม่ไกลจากจวนหลูกั๋วกง เหล่าพ่อค้าแม่ขายผู้รอบรู้เรื่องราวในย่านต่างจัดแจงตั้งแผงของตนไปพลาง เอ่ยทักทายกันไปพลาง

บัณฑิตเว่ยผู้เปิดแผงขายงานอักษรศิลป์ อาศัยรับจ้างเขียนจดหมายบ้านหรือคัดลอกตำราประทังชีวิต เมื่อจัดแผงเสร็จเรียบร้อยก็หันไปทักพ่อค้าเหล้าหมักข้าวเหนียวข้างๆ ว่า "รบกวนเฒ่าชราช่วยสอดส่องให้ข้าสักนิด อย่าให้พวกคนว่างงานมาแตะต้องภาพวาดตัวอักษรบนแผงเชียว"

พ่อค้าเหล้าหมักกำลังมือเป็นระวิง ได้ยินเช่นนั้นก็ขานรับคำหนึ่ง เพิ่งจะวางชามไม้ในมือลง