บทที่ 792 ตำหนักกานลู่ไร้ความเคลื่อนไหว เกรงว่านั่นแหละคือความเคลื่อนไหวที่ใหญ่หลวงที่สุด

ฮองเฮาจั่งซุนเห็นท่าทางงุนงงของสามีก็อดกังขาไม่ได้

“ท่านพี่เป็นอะไรไปหรือ หรือว่ามีเรื่องผิดพลาดอันใดเกิดขึ้น?”

“อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ไม่มีอะไร เรื่องจิ๊บจ๊อยเท่านั้นเอง…” หลี่ซื่อหมินหัวเราะร่าพลางนั่งลง