บทที่ 796 ถึงจะด้อยกว่าไท่เสวียไปหน่อย แต่อย่างน้อยชื่อก็ดูยิ่งใหญ่อลังการ

หลังจากเฉิงชู่ปี้กับนายแพทย์ใหญ่จางเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี หลี่ซื่อหมินก็กลั้นหัวเราะไม่ไหวจนปล่อยก๊ากออกมา

จ้าวคุนที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เขาไม่เห็นรู้สึกเลยว่าที่คุณชายสามเฉิงกับนายแพทย์ใหญ่จางมากราบทูลเรื่องงานกันอย่างจริงจังเมื่อครู่มันมีอะไรน่าขันตรงไหน

แล้วเหตุใดฝ่าบาทถึงทรงพระสรวลราวกับถูกจี้จุด จนแทบจะหงายหลังลงไปกองใต้โต๊ะทรงงานอยู่รอมร่อ