บทที่ 801 ไม่ๆ ไม่ใช่ขององค์ชายบ้านข้า

ยามจื่อ ทางตะวันออกของนครฉางอาน คนในครอบครัวของสมุหบัญชีเติ้งกำลังเดินกระวนกระวายไปมาด้วยความตึงเครียด

ในห้องหนึ่งจุดไฟสว่างไสว มีเสียงคร่ำครวญเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ แฝงไปด้วยความเจ็บปวดทรมานเกินบรรยาย

เมื่อเห็นเติ้งต้าหลางบุตรชายคนโตร้อนใจจนขอบตาแดงก่ำ เอาแต่ถูมือเดินไปเดินมาไม่หยุด