บทที่ 816 หากนี่เป็นโจทย์กลอนที่ข้าตั้งขึ้น ข้าคงคุยโวได้ไปตลอดชีวิต

หลี่ซื่อหมินส่ายหน้าไปมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ผ่านไปพักใหญ่ถึงเอ่ยขึ้นมาได้

"ถ้อยคำเตือนสติชั้นเลิศ ทรงพลังดังก้องจนปลุกคนให้ตื่นเช่นนี้ เขาคิดจะเอาไปทำอะไรกันแน่"

"เขาจะเอาไปฟาดหน้าพวกบัณฑิตไท่เสวียกับขงร่างหลี เอ๊ย ขงซือเย่พ่ะย่ะค่ะ…"