บทที่ 825 ไม่ทราบว่าในท้องพระโรงนี้ มีวีรบุรุษท่านใดต่อกลอนคู่บทนี้ได้บ้าง

ส่วนพวกขุนนางฝ่ายบุ๋นผู้คงแก่เรียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ต่างก็ลอบสังเกตการณ์แก๊งชุดบัณฑิตในหมู่ขุนศึกฝ่ายบู๊ด้วยความระแวดระวังเช่นกัน

พวกเขารู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าไอ้พวกคนเถื่อนร่างบึกที่จู่ๆ ลุกขึ้นมาสวมชุดบัณฑิตพวกนี้ มาดีไม่ว่า ดีไม่มาเป็นแน่! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฝ่ายตนจึงตัดสินใจใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว

ทั้งสองฝ่ายต่างตกอยู่ในสภาพจ้องตากันตาแป๋ว หลี่ซื่อหมินประทับอยู่หลังโต๊ะเสวย ทอดพระเนตรบรรยากาศพิลึกพิลั่นนี้แล้วก็รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก