บทที่ 836 นี่แหละคือศักดิ์ศรีอันดื้อรั้นครั้งสุดท้ายของเหล่าศิลปิน

เฉิงชู่ปี้ยืนอยู่ตรงทางเข้า เดี๋ยวก็อยากก้าวเข้าไปร่วมวง ทว่าก็โดนสายตาที่ส่งมาถี่ยิบของหลี่เค่อเบรกไว้ จึงได้แต่อดทนยืนเจ่าอยู่ที่เดิม

ก็ตกลงกันแต่แรกแล้วนี่นะ ว่าจะให้เจ้าหมอนี่ไปเกลี้ยกล่อมปรมาจารย์สวี่ผู้มีบารมีล้นพ้นในแวดวงศิลปะสายใต้ดินแห่งนครฉางอาน

ตอนแรกสีหน้าของปรมาจารย์สวี่ฟ้องชัดเจนว่าไม่อยากทำ ทว่าพอหลี่เค่อร่ายวาจาพ่นน้ำลายฉอดๆ ไม่หยุด สีหน้าของเขาก็เริ่มลังเลขึ้นมา