บทที่ 897 มารดามันเถอะ! นี่คิดจะรักษาหรือคิดจะกรอกเหล้าข้ากันแน่

สีหน้าของเซวียว่านจวินดำทะมึนราวกับก้นหม้อในทันที เขาชักสีหน้าจ้องเขม็งไปยังเฉิงชู่ปี้ที่ดันพูดจาเพ้อเจ้อเหลวไหลออกมา

หากไม่ใช่เพราะเฉิงชู่ปี้เป็นคนที่ตนเชิญมาเพื่อรักษาน้องสาม เซวียว่านจวินคงอยากจะเตะโด่งเจ้าเด็กนี่ออกไปนอกประตูให้รู้แล้วรู้รอดไปแล้ว

เห็นเซวียว่านจวินมีท่าทีหอบหายใจแรงราวกับวัว จมูกแทบจะพ่นควันฉุยออกมาอยู่รอมร่อ